Blog over "In beweging brengen" Dat is nu: de eerste stappen van het gebruik van social media voor ondernemers.
Deze blog is een vervolg op die van gisteren. Zie voor het waarom van deze blog aldaar.
In die tijd werd het ons ook duidelijk dat we ongewenst kinderloos zouden blijven. Ik realiseerde me dat ik dus geen mens kon zien opgroeien en daar dus ook geen bijdrage aan kon leveren. Dit deed mij ook anders denken over arbeid. Ik wilde het ‘werken met mensen’ meer in mijn werk integreren. Maar ja, wat te doen?
Door te gaan werken als loopbaanadviseur! Dat werk lag veel dichter bij me en daar kon je me voor wakker maken, maar de vaste betrekking trok nog heel erg aan me. Ik dacht mijn dilemma op te kunnen lossen door op afdeling P&O te gaan werken. Daar ben ik terecht gekomen, maar dat was het toch ook niet helemaal, ik ervoer het als veel te beperkend. Pas na 2 jaar heb ik de knoop kunnen doorhakken: ik kon op kosten van het bedrijf de opleiding tot loopbaanadviseur gaan volgen, maar dan zou mijn vaste betrekking over gaan tot één boven de sterkte. Dat hield in dat ik eens ontslagen zou kunnen worden. Heel eng, maar toch gedaan. De opleiding gaf mij vleugels en ik ontdekte daar dat ik mijn vuur had laten onderdrukken door graag goedkeuring van anderen te willen ontvangen. Meer mijn vuur laten loeien dus. Net zoals ik vroeger op de boerderij deed!
Tijdens de opleiding ook omschreven hoe ik mijn ideale werkplek / werkomgeving zie. Één aspect daarvan was dat ik als zelfstandig loopbaanadviseur op vrijwillige basis met anderen daar waar nodig wilde samenwerken. Het hoge woord was er uit: ik wilde voor me zelf gaan werken. Dat gaf energie, maar als ik eraan moest denken dat ik mijn vaste baan kwijtraakte lag ik uren wakker. Na de opleiding ben ik als loopbaanadviseur op de afdeling P&O gaan werken, maar al snel voelde ik dat ik te weinig armslag had, maar de constructie met een vast salaris was toch wel lekker!
Uiteindelijk werd ik twee jaar later ontslagen en ben ik de eerste stappen gaan zetten op het ondernemerspad. Heel eng en benauwend, maar de uitkering gaf mij toch rust. Maar ja, die zou maar een paar jaar duren. Uiteindelijk ben ik drie dagen in de week gaan werken bij een loopbaanadviesbureau waar ik sterker in mijn vak ben gaan staan. Ik was 12 uur per dag onderweg (ervoer ik als zwaar) en hoewel ik wel werkte als loopbaanadviseur, was het toch niet zo als ik me het voor had gesteld: ik wilde veel meer eigen beslissingen nemen en ik wilde ook het hele traject van acquireren en het afhandelen van de klant- opdrachtgever contacten zelf doen. Dit zijn aspecten van het werk die ieder jaar iets scherper gesteld werden en ik ben met dit proces nu ook nog steeds bezig.
In die tijd hebben we ook een hond genomen en uiteindelijk heeft hij mij ‘verteld’ om meer in het hier en nu te gaan staan. Binnen een jaar nadat hij gekomen was, was ik weer fulltime voor mezelf aan het werk, maar had ik ook slapeloze nachten hoe ik omzet zou moeten genereren. Maar toch gingen we door. We woonden toen in Hilversum. We realiseerden ons ook dat de woonomgeving niet zo was zoals wij hem opnieuw gedefinieerd hadden: we wilden meer ruimte en dieren om ons heen. En als ik nou toch m’n bedrijf opnieuw aan het opstarten was, waarom dan niet in een omgeving die meer aansluit bij onze wensen. Dat werd Drenthe: meer ruimte en dieren en betaalbare woningen.
Ondertussen deed ik mij loopbaanadvieswerk werk in Hilversum al wandelend in de bossen en op de heide waar de hond ook een rol in speelde. De methodiek die ik toepaste kon ik zo naar mijn eigen ideeën vormgeven. Heerlijk.
In Drenthe aangekomen was het best lastig om als vreemde omzet te verkrijgen, maar het voelde goed en ik was 12 uur per dag bezig. En dat was geen probleem want – bijna – alles wat de deden voldeed aan ons verlanglijstje. Ik zat ik een clubje hier en een clubje daar en al doende ben ik onderdeel geworden van Drenthe en heb een goede omzet kunnen realiseren. Oké, we hebben ook periodes dat de broekriem aangehaald moet worden, maar we doen wat we willen doen en dat voelt goed. Ik schrijf “we”, want het is een proces dat je samen aangaat. Ook dat hebben we met vallen en opstaan geleerd, maar ook hier gold steeds: wat voelt goed, wat betekent dat voor ieders verlanglijstje en hoe kunnen we dat dan omzetten in concrete dingen.
Het steeds helderder omschrijven van hoe ik wil werken gaat steeds verder. Zo ben ik me 3 jaar geleden veel meer gaan richten op korte groepstrainingen waarin dieren een rol spelen in plaats van de 3 maanden durende individuele coachingtrajecten. Ik werk dan op vrijwillige basis samen met meninstructeurs, paardentrainers, hondentrainers en schapendrijvers. Het lijkt alsof het werk voor mij steeds ‘makkelijker’ gaat, maar tjonge, wat een zoekproces is dat en wat heb ik daarvoor aan zekerheden moeten opgeven. Maar wat ben ik blij dat we dat zijn aangegaan.
Als mens merk ik dat ik veranderd ben, natuurlijk veranderd ieder mens in de loop der jaren dus ik kan het niet aan iets specifieks toewijzen, maar wel goed om op te merken. Was ik in de jaren 80 o.a. heel erg een controllfreak, nu laat ik de dingen veel meer z’n gang gaan en dat geeft rust.
Ik vertel dit zodat je (beperkt) kan lezen hoe het proces van de wending (van Waterbouwer naar Coach) zich bij mij heeft voltrokken en dat het je mag helpen in het proces waar jij mee bezig bent.
Natuurlijk besef ik me dat hier niet alles staat, het zij zo.
Op Google+ kwam de afgelopen week “De Wending” van verschillende personen aan de orde. Dat bracht mij zover om over mijn eigen wending te schrijven.
Tja en waar begin je dan zo’n verhaal. Bij het begin dus.
Ik ben geboren op een boerderij en ik besef me nu dat dat toch veel meer met me gedaan heeft dan ik toen gedacht had. Lekker buiten nieuwe dingen doen en veel met m’n vriendjes met de natuur en dieren bezig zijn.
Op de HAVO stond ik voor mijn eerste keuze, moest ik een vakkenpakket kiezen. Ik heb gekozen voor wat ik leuk vond, maar ook wat vrienden mij aanraadden. Eng, dui, ned, bio, nat, wisk.
Daarna ben ik maar naar de HTS gegaan. Mijn vriend ging naar de HEAO, maar ik had niets met cijfertjes, “dus werd het techniek”. Andere opleidingen kwamen toen (1974) gewoon niet in beeld. Het werd Weg & Waterbouw, omdat dat de school was die het dichtste bij lag! Kon ik eventueel op de fiets naartoe.
Natuurlijk moest ik die keuze bekopen, want ik bleef zitten in het eerste jaar. Ik weet nog wat ik toen dacht: “Dirk Jan, niet l*llen, gewoon doorgaan, want dan heb je tenminste een HBO diploma op zak”. Dat heb ik dan ook maar gedaan, niet dat het me echt tegenstond, maar echt leuk vond ik het niet en ik had al helemaal niet de aanleg zoals enkele anderen hadden. De beste cijfers haalde ik voor sociologie en filosofie. Ja, het was een uitzonderlijke HTS daar in Den Haag aan de Prinsessegracht.
Na de HTS ben ik 2 jaar ontwikkelingswerk gaan doen in Guinee Bissau, West Afrika. Een van de reden was dat ik het niet nodig vond om Nederland nog voller te bouwen. Een andere reden die ik pas veel later echt besefte was dat mij de cultuur in de zogenaamde bouw- en waterbouwwereld niet aansprak.
Tja, wat heb ik in Afrika gedaan? Pas jaren later kon ik zeggen dat ik er daar achter ben gekomen dat ik graag het beste uit mensen wil halen en dat productie draaien mij eigenlijk niet interesseert. Maar dat wist ik toen (1982) nog niet. Na terugkomst in NL werd ik langer tijd werkloos. Ben toen maar gaan studeren: avondstudie Sociale Geografie: Het proces voordat er gebouwd gaat worden sprak mij wel aan. Dacht ik.
Na drie jaar kon ik echter een vaste betaalde baan krijgen en die heb ik met twee handen aangepakt en daar leed mijn avondstudie onder. Stoppen dan maar. Het werk wat ik deed vond ik wel erg leuk: werkmeester bij de sociale werkvoorziening in Amsterdam. Ik werd een kleine uitvoerder met een groep WSW-ers die uit de bouw kwamen. Dat hield ik ruim 2 jaar vol. Al sik nu terugkijk, denk ik dat de beperkte ruimte die ik uiteindelijk had mij het meest parten speelde: voor alles waren regeltjes en daar kon ik niet tegen. Het beperkte mijn zogenaamde vrijheid.
Ondertussen hadden mijn vrienden allemaal mooie banen bij accountantskantoren, adviesbureaus’s en bij KLM en reden in dito mooie en grote auto’s (althans, zo beleefde ik dat). En dat wilde ik eigenlijk ook wel. Mijn vervoermiddel was een oude motorfiets en daarnaast de trein. Ben weer gaan solliciteren en kwam als hoofd van een afdeling en later als projectleider bij de gemeente Amsterdam terecht. De link met m’n oude opleiding was dat ik op het Taxatiebureau van de Gemeentebelastingen kwam te werken.
Dat heb ik een paar jaar volgehouden en toen liep ik vast. Kort gezegd werkte ik voor het geld en deed mijn vrouw de leuke en zinvolle dingen. Zij werkte in de natuurvoedingsbranche. Dat hield ik dus niet vol en ik ging er een half jaar tussenuit.
Ik heb in dat halve jaar met heel veel verschillende mensen gesproken. Zo kwam ik ook een oude kennis tegen die mij vertelde waar hij mee bezig was: Hij was als filosoof / loopbaanadviseur een opleiding tot loopbaanadviseur aan het opzetten. We hebben uren gepraat en tijdens dat gesprek viel bij mij alles op z’n plaats: Ik zou loopbaanadviseur / coach worden. Op zo’n manier met mensen die even niet weten wat ze willen omgaan, waarbij zij zelf voelen en nadenken en zelf hun beslissingen nemen. Op mijn werk beleefde ik dat wel anders en dat heeft mij uiteindelijk opgebroken. We hebben het over 1994.
Maar ja, dan moet je de stappen gaan zetten. Net een nieuw huis, hoge hypotheek, goede primaire en secundaire arbeidsvoorwaarden. Geen sinecure.
Wordt vervolgd.
Verwacht had ik het wel, maar nog niet uitgezocht. WordPress heeft ook een overzicht van het aantal keren dat je blog bezocht is. In de browser waarin je bent aangemeld op WordPress heb je boven aan je WordPress balkje.
Tussen New en Shortlink staat een ‘stippellijntje’. Als je daar op klikt kom je bij een overzicht van de kliks op je blog.
Shortlink is de verkortte URL link die gebruikt wordt als je je post plaatst en het doorpost naar bijvoorbeeld Twitter. Je kan deze verkortte URL even tueel hier kopiëren voor als j eiemand bijvoorbeeld per e-mail van je post op d ehoogte wil brengen en wilt checken of de mail succes heeft: kijken of er geklikt is.
Onder Blog > Dashboard > Gebruikers > Mijn profiel kun je je profiel invullen.
Plaats hier een korte maar duidelijke tekst over wie je bent, dit in relatie met waar je over schrijft.
Vandaag ga ik met een kennis uitzoeken wat de beste methode is om een blog op te zetten en er mee te werken.
Nu we Google+ als nieuw social medium hebben laaien ook weer de discussies op hoe je de verschillende platforms gebruikt. LinkedIn alleen zakelijk? Facebook en G+ voor privé zaken? En hoe wordt Twitter dan gebruikt?
Wat mij opvalt in die gesprekken die ik daarover hoor, is dat er dan uitgegaan wordt van het platform zelf.
Maar als we nu eens uitgaan van de mens? En dan met name de verschillende menstypes? Ik onderscheid 4 menstypes: de water-, aarde-, vuur- en luchttypes. en denk dat ze als volgt omgaan met de social media.
Het leuke is natuurlijk dat niemand precies één type is, maar dat er altijd sprake is van een mix van twee of drie types. Maar de discussie bekijken vanuit de menstype zal een iets ander licht werpen op de meningen en reacties die je leest. Zeker als je die persoon kent!
We gaan nog even door. Want hoe pas je nu de tekst onder de titel aan? Normaal staat daar iets in de trant van “Just another WordPress website”. Daar wil je natuurlijk je eigen tekst hebben. Dat pas je aan door naar Blog > Dashboard > Instellingen > Algemeen te gaan: tweede regel.
Succes!
De titel van de site heb ik weten te veranderen.
Dat doe je door naar Blog > Dashboard > Instellingen> Algemeen te gaan. Eertse regel. Op die pagina heb ik ook de tijdzone en datum- en tijdformaat aangepast.
Via Blog > Dashboard > Instellingen > Sharing heb ik toegevoegd dat mijn post gemeld worden op twitter, LinkedIn en Facebook. Zo worden mijn vrienden, followers en GeLinkedInners op de hoogte gebracht van een nieuwe post. Jammer dat WordPress daar Google+ nog niet bij heeft gezet.
Ook heb ik nog een paar widgets toegevoegd. Dat doe je bij Blog > Dashboard > Weergave > Widgets. Toegevoegd: het aanmelden voor de blog, de aanmelders ontvangen dan een email als jij een nieuwe post hebt geplaatst. Kalender, Twitter, Tagcloud, Meta, Populairste koppelingen. Kijk op de rechterkolom. Voor de widgets kun je kiezen uit een lijst die WordPress voor je klaar heeft gezet. Hebben jullie suggesties?
Bij deze ga ik ook kijken hoe een video uit YouTube hier overkomt.
En hoe een foto overkomt.
Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
Gisteren heb ik mijn WordPress-account geopend.
Vandaag zie ik dat ik liever een ander accountnaam zou willen. Dirk Jan Lekkerkerker in plaats van alles aan elkaar cast. Ga eens kijken of ik daar verandering in aan kan brengen.
[gelukt!, zie volgende post]
Vandaag heb ik wel een ander ‘thema’ gekozen. Een andere layout dus. Ik gebruik nu NEUTRA. Wel zo rustig.
Ook heb ik twee zogenaamde widgets in werking gesteld, je ziet ze aan de rechterzijkant. De widget van Twitter: hier laat ik mijn laatste 5 tweets zien. En de widget van Facebook. Deze laatste snap ik nog niet helemaal, want de widget zegt mij dat ik alleen kan koppelen naar mijn fanpagina op Facebook, dus naar de zakelijke pagina van mijn Facebook-account. Maar klik ik na het ingesteld te hebben op de Facebook icoon, dan vertelt hij mij het volgende: “Als je deze pagina wilt weergeven, moet je Facebook niet namens je pagina gebruiken, maar moet je Facebook namens jezelf gebruiken.”
Ga ik ook achteraan!